Heeft u vanochtend ook zo lekker gedoucht? (Reactie van het Expertisecentrum Mantelzorg)
‘Familieleden móeten meer doen’ en anders is het betalen, voor de extra dingen, zei de directeur van de Groningse verpleeg- en verzorgingshuizen mevrouw Koopmans: een half uur douchen 21 euro en zwemmen voor 42 euro (Volkskrant 10 juni 2010 en Dagblad van het Noorden 8 juni 2010). Wat gebeurt er met mensen die het niet kunnen betalen of geen familie meer hebben? En met mantelzorgers die hun naaste juist vanwege (dreigende) overbelasting toevertrouwen aan een verpleeg- of verzorgingshuis?
Familieleden - mantelzorgers - doen veel in de zorg. Zij nemen naar schatting 60 tot 80% van de zorg voor hun rekening. Het aantal overbelaste, lang en intensief zorgende mantelzorgers is sinds 2001 toegenomen. De druk vanuit de overheid op de eigen verantwoordelijkheid van burgers en beperkte zorgbudgetten dragen hiertoe bij. Ook verzorgings- en verpleeghuizen doen een groter beroep op de familie! Mantelzorgers vinden het meestal fijn hun naaste te verzorgen. Als het thuis niet langer gaat, is opname in een verzorgings- of verpleeghuis onvermijdelijk. Een zeer ingrijpende beslissing.
Natuurlijk moeten we ons voorbereiden op een toekomst met een toenemende (vergrijzing) zorgvraag en minder beroepskrachten (ontgroening). In zorgorganisaties en zorgopleidingen is een omslag nodig. Respect voor de mantelzorger en goede samenwerking zijn noodzakelijk. Zo er al sprake is van een “moeten” dan door een optimaal samenspel tussen familie, zorgvrager en professionele zorg. Als gelijkwaardige partijen! Stem af en rekeninghoudend met (over)belasting van familieleden. De keuze die mevrouw Koopmans voorlegt doet afbreuk aan de basis van zorg die ontstaan is uit liefde voor een ander. Het wankele evenwicht tussen de vaak overbelaste mantelzorger en de met bezuinigingen geplaagde professionele zorg staat hierdoor onder druk.
Anton Westerlaken van Erasmus Medisch Centrum pleitte tijdens de Nationale Mantelzorglezing (3 juni) voor een omslag: “Het is mijn diepe overtuiging dat we mantelzorg beter moeten ondersteunen. Anders redt de professionele zorg het niet of raken de mantelzorgers overbelast. Nu moeten we goed kiezen om te voorkomen dat de zorg door z’n hoeven zakt.”.
Ilse de Bruijn, Antoinette Tanja en Geraldine Visser.
Laatst gewijzigd op: 23 juni 2010
